Na diverse omzwervingen van de wagoneer en van ondergetekende, is het dan uiteindelijk toch gelukt om mij en het blauwe bakbeest op een adres samen te krijgen. De wag. was al niet al te best toen ik hem kocht, maar de tand des tijds heeft ook lustig doorgeknaagd. Gelukkig heb ik een stel vrienden die hun uiterste best hebben gedaan om mij ervan te overtuigen dat het beter zou zijn de wag. te slopen, te laten slopen, weg te geven, of in de brand te steken.
Dit heeft mij over de streep getrokken, en ik ben nu voorzichtig begonnen met een volledige restauratie, want ik ben in dit soort dingen nu eenmaal zo koppig als een ezel, en minstens net zo dwars. Ik ben wel zo stom geweest om met bovengenoemde mensen om een paar flessen Bacardi te wedden dat ik eind 2001 klaar ben. Om dat nog te kunnen winnen moet de aarde een poosje net zo snel draaien als Jupiter...
Voorlopig staat ie nu een jaartje thuis, en heb ik inmiddels de portieren verwijderd, en liggen de motor en de (destijds met veel moeite ingebouwde) handbak op zolder. Ook alle plaatwerk aan de voorkant ligt eraf. Wel handig trouwens, dat bij dit soort ouwe bakken alles gewoon in elkaar zit gebout, zodat je geen puntlassen of schroefjes uit moet boren. Bij de volgende update van deze site zou ik eigenlijk wat foto's klaar moeten hebben...
